Nieuws: een vrouwenquotum voor het bedrijfsleven?


Vanochtend werd ik wakker en overal zag ik dit nieuws voorbijkomen: een vrouwenquotum voor het bedrijfsleven? Meteen stond ik op scherp en begon ik me te verdiepen. Met name de reacties die ik op het Instagramaccount NOS stories las haalde het bloed onder mijn nagels vandaan, maar zette me ook aan het denken. Hier zal ik uitleggen waarom ik vind dat er wél een vrouwenquotum voor het bedrijfsleven moet komen.

Zoals in een NOS artikel vermeld staat, vinden werkgevers- en werknemersorganisaties dat er een vrouwenquotum moet komen waardoor bedrijven gedwongen worden meer vrouwen aan te nemen voor topposities. Ook zijn zij het erover eens dat er te weinig culturele diversiteit in het bedrijfleven is; iets wat een bedrijf alleen maar rijker en inclusiever zou maken. Wel wil ik hier meteen bij vermelden dat het quotum streeft naar een percentage van 30% als het gaat om vrouwen in topfuncties, wat betekent dat het percentage momenteel nog veel lager ligt, namelijk 8,5% (bron) - belachelijk toch?

Een vrouwenquotum zal ervoor zorgen dat er meer vrouwen in topfuncties komen, iets wat in de landen Noorwegen, België, Duitsland, Italië en Frankrijk al is ingevoerd - en wat daadwerkelijk zijn vruchten heeft afgeworpen. Nu zullen tegenstanders van het quotum zeggen: "Het gaat toch om iemands kwaliteiten? Wat heeft je sekse/gender hiermee te maken?". Toch zullen bedrijven geneigd zijn eerder voor een man te gaan dan voor een vrouw. Waarom? Simpelweg omdat vrouwen kinderen kunnen baren, waardoor ze een langere tijd uit de roulatie zijn. Dit kunnen veel bedrijven zich natuurlijk niet veroorloven, en is het voor hun makkelijker om voor een man te kiezen. Daarnaast is het in Nederland niet mogelijk voor een man om langer dan vijf dagen betaald ouderschapsverlof te krijgen en voor het kind te zorgen. Dit zorgt ervoor dat een man met een vrouw in een topfunctie wellicht zijn baan op zou moeten geven (uitgaande van een heteronormatief gezin). Vanaf juli 2020 zal het ouderschapsverlof voor mannen stijgen naar vijf weken tegen 70% van het salaris - er is dus wel degelijk vooruitgang. Een land als Zweden heeft geen vrouwenquotum maar stond in 2018 wel op nummer 3 als het gaat om vrouwen aan de top. Het land biedt wel goedkopere kinderopvang aan, en het ouderschapsverlof voor mannen is maximaal drie maanden. 

Het blijft een lastige kwestie, en er zitten zoveel voordelen als nadelen aan. In dit NRC artikel lees je meer over verschillende standpunten, mocht je daar geïnteresseerd in zijn. Toch vind ik het persoonlijk wel een goede ontwikkeling; zowel de politiek als het bedrijfsleven zou een weerspiegeling moeten zijn van onze samenleving, en daarbij zal het bedrijven alleen maar verrijken in diversiteit. 

Geen opmerkingen